Hulp en nazorg

Hulp en nazorg bij brandwonden

Brandwonden komen veel voor, ook bij hele jonge kinderen. Veel gezinnen zijn nu eenmaal klein behuisd. Zij eten en slapen in één ruimte, met open vuur. Waswater verwarmen of eten koken: dat doen ze op houtvuur of, in stadswijken, op labiele gasstellen met flessengas. Er gebeuren dan ook vaak ongelukken.

Het ziekenhuis van Cusco heeft een brandwondencentrum, het enige in de wijde omgeving. In de eerste fase van HoPe was hulp bij de behandeling van brandwonden van kinderen een kerntaak. Veel kinderen kregen niet de aangewezen behandeling. Het ziekenhuis was in die tijd slecht toegerust en de kinderen werden na de hoognodige medische behandeling al gauw aan hun lot overgelaten.
HoPe heeft het brandwondencentrum laten opknappen. Omdat de grootste nood lag bij de behoefte aan fysiotherapie en aan speltherapie, heeft HoPe gezorgd dat er een speltherapeut en een fysiotherapeut aangesteld werden voor de nodige nazorg. Maar ook maakte HoPe duidelijk dat het ziekenhuis zelf op eigen krachten zou moeten doorgaan met de zorg en de nazorg.

Brandwondencentrum in 2016
Nog steeds laat de behandeling van brandwonden zowel fysiek als psychisch te wensen over. Het ziekenhuis heeft opnieuw een dringend beroep op HoPe gedaan voor ondersteuning. Na analyse van de ontstane situatie zijn er nieuwe afspraken gemaakt met het ziekenhuis.
Zo is een overeenkomst tot stand gekomen, waarbij HoPe heeft beloofd de afdeling nog tot eind 2017 te helpen. Deze toezegging kon worden gedaan dank zij financiële steun, onder andere van De Wilde Ganzen (www.wildeganzen.nl).
Het ziekenhuis heeft de garantie gegeven dat het vanaf 2018 de zorg zal continueren en uit de ziekenhuismiddelen betalen. HoPe zal tot die tijd opnieuw fysiotherapie en speltherapie bekostigen en ook alle spullen die met het oog daarop nodig zijn. Als het ziekenhuis al eerder een overeenkomst bereikt met het Ministerie van Gezondheid en daaruit middelen verwerft, zal HoPe zich vanaf dat moment terugtrekken.

Het brandwondencentrum heeft plaats voor ruim twintig patiënten. Meestal is het (bijna) volledig bezet met volwassenen en kinderen. Voor de nabehandeling (fysiotherapie) komen er ook patiënten van buiten het ziekenhuis: mensen die thuis wonen of in andere ziekenhuizen zijn opgenomen.
De aanschaf van medicamenten voor de behandeling is tegenwoordig goed geregeld. Maar nog steeds schiet de hulp tekort als het gaat om fysiotherapie en psychotherapie voor kinderen. Deze therapie hebben de kinderen nodig om hun handicap en littekens te kunnen aanvaarden en zich niet te hoeven verstoppen voor leeftijdgenootjes.

Een Nederlandse psychologe, ervaren op het gebied van hulp aan kinderen met brandwonden, is in 2016 zes weken in Cusco geweest om haar kennis over te dragen op de behandelaars. Zij introduceerde een methode om tijdens de pijnlijke verbandwisselingen – eens per dag of per twee dagen – de kinderen effectief af te leiden zodat zij minder pijn ervaren. Goed voor de kinderen, voor hun ouders die het moeten meemaken en voor de verpleegkundigen en artsen die sneller kunnen werken zonder het gehuil en de krampachtige bewegingen van de kinderen. De verpleging is enthousiast over de nieuwe technieken en probeert ze ook toe te passen. Maar de tijds- en personeelsproblemen zijn daarmee nog niet opgelost.

Klik op foto om te vergroten en klik op de pijlen voor de volgende foto of gebruik de pijltjes op uw toetsenbord.

DSC01897
IMG-6436
IMG 6374
ziekenhuis 10
ziekenhuis 5
ziekenhuis 6
ziekenhuis 7

 

Press enter to search
Press enter to search